bojownik


bojownik
bojownik {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos IIa, lm M. bojownikicy {{/stl_8}}{{stl_7}}'człowiek występujący zdecydowanie w jakiejś sprawie, walczący o coś, w tym z bronią w ręku': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bojownik o słuszną sprawę. Oddział zdeterminowanych bojowników. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bojownik — m III, DB. a, N. bojownikkiem 1. lm M. bojownikicy, DB. ów «człowiek walczący o coś słowem, czynem (rzadko: bronią)» Nieugięty bojownik o niepodległość kraju. Bojownik o prawa ludu. Bojownik o dobrą sprawę. 2. lm MB. i zool. Bojownik a. bojownik… …   Słownik języka polskiego

  • Emanuel Grim — Infobox Person name = Emanuel Grim image size = caption = birth name = birth date = birth date|1883|1|1 birth place = Karwin, Austria Hungary death date = death date and age|1950|10|18|1883|1|1 death place = Cieszyn, Poland residence = ethnicity …   Wikipedia

  • udry — pot. Iść, pójść z kimś na udry «zdecydować się na otwartą walkę z kimś, przeciwstawiać się komuś»: Bohater tej sztuki dr Stockmann zostaje ogłoszony przez swoich współobywateli za wroga ludu i wypowiadając im zaciętą walkę, oświadcza:… …   Słownik frazeologiczny

  • batalion — m IV, D. u, Ms. batalionnie; lm M. y 1. wojsk. «największy pododdział różnych rodzajów wojsk, składający się z 3 4 kompanii» Kobiecy batalion. Batalion szturmowy, karny. Batalion muszkieterski, ochotniczy a. muszkieterów, ochotników. Batalion… …   Słownik języka polskiego

  • fedain — m IV, DB. a, Ms. fedainnie; lm M. fedainni, DB. ów «przedstawiciel religijnego lub politycznego ruchu oporu w krajach muzułmańskich; partyzant, bojownik o jakąś sprawę» ‹z ar.› …   Słownik języka polskiego

  • niestrudzony — niestrudzonydzeni «nie ustający w wysiłku, w działaniu; wykonujący coś bez względu na trud, zmęczenie; wykonywany wytrwale; niezmordowany, gorliwy, wytrwały» Niestrudzony badacz, bojownik, organizator. Niestrudzona praca, walka. Ktoś jest… …   Słownik języka polskiego

  • nieugięty — nieugiętyęci «nie dający się zwyciężyć; niezłomny, nieustępliwy» Nieugięty bojownik. Nieugięty charakter. Nieugięta walka. Nieugięte postanowienie …   Słownik języka polskiego

  • niezłomny — niezłomnyni «nie dający się zwyciężyć, nie ulegający przeciwnościom; nieugięty, niezachwiany, niewzruszony, nieustępliwy» Niezłomna wiara w coś. Niezłomne postanowienie. Niezłomna postawa. Niezłomny bojownik o wolność, o prawdę …   Słownik języka polskiego

  • płomienny — płomiennynni 1. «płonący, palący się płomieniem» ∆ hutn. Piec płomienny «piec hutniczy, w którym metal styka się z płomieniem powstającym przy spalaniu paliwa, a wymiana ciepła następuje głównie przez promieniowanie części pieca oraz gorących… …   Słownik języka polskiego

  • pokój — m I, D. pokójkoju 1. blm «stosunek między państwami, które nie prowadzą ze sobą wojny; sytuacja, w której państwo, naród itp. nie jest w stanie wojny» Powszechny i trwały pokój. Pokój między narodami. Bojownik, obrońca pokoju. Naruszyć, zakłócić …   Słownik języka polskiego